اهميت مسئله بيشتر از آن جهت است كه كشور ما داراى تجربهء حد اقل هزار و اندى سال در زمينهء زالودرمانى است و كشورهاى اروپايى اكنون در ابتداى اين راه هستند . از لحاظ فرهنگى به دليل وجود رسوباتى از ، خودباختگى فرهنگى ، شايد هنوز ما نمىخواهيم باور كنيم كه در اين رشتهء درمانى و رشته‌هاى ديگرى از پزشكى گياهى صاحب‌نظر هستيم . تلاش ما در طرح ارزش‌هاى طب سنتى و گياه‌درمانى در حقيقت تزريق همين باور در ذهن جامعه است . باور كنيم كه ما از اين لحاظ نسبت به ساير جوامع پيشرفته‌تر و برتر هستيم و اين را از الطاف خداوند و زعامت رهبران و ائمهء معصومين ( ع ) مىدانيم ، ارزش‌هايى كه جوامع ديگر بخصوص جوامع غربى فاقد آن هستند و ما الزاما بايد قدر اين گوهر مستور در صدف ايام را بشناسيم و از تلألؤ آن چشم جهانيان را خيره كنيم . ان شاء اللّه . . . ! حتى كودكان نيز از تماس و لمس زالو يا انداختن آن به خود احساس ناراحتى نمىكنند .